Professor Green - At Your Inconvenience

Professor Green eða Stephen Paul Manderson er breskur rappari frá Hackney í London. Gerði allt vitlaust með laginu „Jungle" þar sem upphafssetningin var einmitt "Welcome to Hackney". Hann hefur verið drjúgur í hipphopp senunni í bretlandi og var á sínum tíma uppgötvaður af Mike Skinner í The Streets sem síðar fékk hann til The Beast útgáfufyrirtækisins sem var einmitt í hans eigu. Gaf aldrei út plötu hjá honum þannig að Virgin Records fékk hann til sín og gáfu út „Dead Till Im Dead" 2010 sem vakti gríðarlega athygli með að minnsta kosti 5 til 6 lög sem rötuðu vel um bretland. Núna á seinasta ári gaf hann út plötuna „At Your Convenience" og ég tók sláttinn. Rennur vel af stað "At Your Convenience" þar sem mörgum spurningum er svarað og hann flæðir í gegnum lagið með ansi röff takt í bakgrunni. Síðan líður á „Astronaut" þar sem tilfinningarnar ráða ferðinni í stórbrotinni lífsreynslusögu sem hann sér frá gluggasillunni sinni. Ferðalagið heldur áfram „Never Be a Right Time" rólegt og huggulegt. Hef það er ekki rétti tíminn núna hvenær er þá rétti tíminn? „Today I Cried" fer hann yfir lífsleiðinni sína og kemur við á mörgum stöðum og þakkar öllum sem hafa komið við sögu. Professor Green er klárlega með þeim ferskustu og er í miklu stuði. Þroskast með hverjum hljómi og skilar sér vel á slétta veginum þrátt fyrir nokkrar hraðahindranir.

At Your Convenience
http://www.youtube.com/watch?v=pYygEbwCxQU&ob=av2e

Astronout
http://www.youtube.com/watch?v=AcwIkNhT7-k

Never Be a Right Time
http://www.youtube.com/watch?v=U-8XKZgNNG4

Today I Cried
http://www.youtube.com/watch?v=4SoKhIKMzfU

Chip tha Ripper - Tell Ya Friends

Chip tha Ripper eða Charles Worth er einn af fáu röppurunum sem koma frá Cleveland, Ohio. Hefu ekki beinlínis verið aktívur á amerískum mælikvarða en hefur verið duglegur að segja fólk hvaðan hann kemur og tekið þátt í verkefnum með Kid Cudi og  The Kidz in the Hall. Núna um daginn gaf hann út plötuna „Tell Ya Friends" sem ég rýndi í gegnum þar sem hann er mjög lægin textasmiður. Fer af stað með miklum krafti í „Good Evening" og mjög skemmtilegt að heyra hvernig hann nálgast viðlagið setur lagið í annan fíling. Síðan koma fullt af viltu skiptum lög þangað til að „Boomshakalaka" sem setur hann í fluggír og fær engan annan en Bun B til liðs við sig og þetta beingar! Fínir sprettir inn á milli en tekur langt hlaup í „Stay Sleep" þar sem Krayzie Bone kemur óvænt fyrir og sýnir mönnum að hann er ekki búinn að gleyma neinu. Chip Tha Ripper er lipur textasmiður, kemur þessu vel frá sér en taktarnir ná ekki að lifta honum á það plan sem túngan hans er.

Good Evening
http://www.youtube.com/watch?v=gnXiX4lTBaU

Boomshakalaka
http://www.youtube.com/watch?v=H0J8wUlLbJ8

Stay Sleep
http://www.youtube.com/watch?v=nyQaKMaq7MY

Wiley - Evolve Or Be Extinct

Wiley eða Richard Kylea Cowie er einn af þeim sem er iðinn við kolinn. Ólst upp í Bow, London og hefur gefið út átta breiðskífur hjá hinum og þessum útgáfufyrirtækjum. Eins og flestir vita þá hefur bresku senan alltaf rúllað á sinn hátt. Verið andstæðan við bandarísku senuna. Wily er einn af  þeim sem hefur rekið lestina. Ég dýfði mér ofan í hljóma hans á nýrri plötu „Evolve Or Be Extinct." Ég er ekkert sérlega ánæðgur með framgönguna en það eru lög á boð við „Boom Blast" þar sem klúbbastemmningin er tekinn með trukki. Flæði sem maður hefur ekki heyrt áður og mjög skemmtilegt að heyra hvernig hann klippir flæðið og dregur það áfram. „Only Human" er í rólegri kantinum og fær Cashtastic & Tereza Deizz til liðs við sig. „Confused" er fínt dömu lag með seyðandi melódíu og fær til sín gesta rapparann Manga. Wiley er langt frá sinni sannfæringu, alltaf gaman að prófa nýja hluti en hittir bara engan veginn í mark.

Boom Blast
http://www.youtube.com/watch?v=SGxBOqUTFIQ&ob=av2e

Only Human
http://www.youtube.com/watch?v=GuhPW-n3aXs

Confused
http://www.youtube.com/watch?v=mjo3ltlnF1A

The Black Keys - El Camino

The Black Keys er amerískt dúó sem ég uppgötvaði á plötunni þeirra „Attack & Release" sem kom út 2008. Eftir það ef ég alltaf verið að hlera þá og er engin undantekning með nýjustu plötu þeirra „El Camino".Byrjar af miklum krafti þar sem trommur og gítar sameinast eins og rifnar gallabuxur. Grúvið minnir mann á hestaat þar sem ekkert er gefið eftir. Rokk og ról fyrir öll kúreka stígvélin. Þegar á líður kemur nokkurskonar sama uppbygging og á laginu „Stairway to heaven" með Led Zeppling sem er bara mjög gott enda góður innblástur. En annars vegar heldur rokkið sínu dampi og í heildina litið er þetta fín tuddi sem skilur fótspor eftir í leðjunni.

Lonely Boy
http://www.youtube.com/watch?v=a_426RiwST8

Dead and Gone
http://www.youtube.com/watch?v=PXYqD8Ccfbs

Gold On The Ceiling
http://www.youtube.com/watch?v=IttLxthqM7U

Little Black Submarines
http://www.youtube.com/watch?v=0_JvY9xeVNM

The Roots - Undun

The Roots er Hipphopp/sól hljómsveit frá Fíladelfíu. Skipuð af Black Thought & Questlove. Þeir hafa afkastað ansi miklu í gegnum tíðina, gefið út 11 hljóðversplötur og verið mjög áberandi. Ekki margir sem standa uppréttir frá gull árunum en þeir eru einir af þeim. Tilheyra engum ákveðnum hipphopp hljómi heldur hafa skapað sitt eigið pláss. Það sem einkennir þá helst er lifandi hljóðfæri sem gerir þá mjög sérstaka. Byltingakenndir textar sem Black Thought snertir á einstakan hátt og erfitt að finna þótt víða sé leitað. Þeir gefa ekkert eftir á þessari plötu og halda sömu áferðinni. Mikil sál þar sem hvert hljóðfæri fær að njóta sín og textaleg innreið sem minnir helst á byltingakenndan prest sem hefur sitthvað að segja. Fá fullt af gestum í heimsókn sem gefur henni fínan blæ. Lög á borð við Make My þar sem Black Thought, Big K.R.I.T & Dice Raw stemma vel saman. Rólegt og yfirvegað. One Time ásamt Phonte & Dice Raw. Grípandi áferð og viðlag sem situr fast. The Otherside rennur fyrir með svokölluðum gettó kirkjuhljómi sem fáir ráða við. Bilal Oliver & Greg Porn setja sinn svip. Tip the Scale á mjög vel við hvernig veröldin birtist fyrir hjá mörgum. Sumir lífa í helvítinu, sumir hafa það gott en ég reyni að skipta sköpum. Dice Raw er sammála því!

Make My
http://www.youtube.com/watch?v=zqYFclG1hdw

One Time
http://www.youtube.com/watch?v=ujop4q8VFsI

The Otherside
http://www.youtube.com/watch?v=qbRROmHtpFU

Tip the Scale
http://www.youtube.com/watch?v=8zrQAf8PT6k

Yelawolf - Radioactive

Michael Wayne Atha eða Yelawolf kemur frá Alabama og kom eins og ferskur vindur inn í hipphopp senuna fyrir 2 árum þegar hann gaf út mixtape-ið „Trunk Muzik” sem lendi á skrifborðinu hans Eminem og flótlega eftir gerði hann samning við Shady Records. Hann er talinn vera svona „white trash” rappari kemur frá hjólhýsahverfinu og fer út sem „redneck” einstaklingur í daginn út og daginn inn. Núna fyrir stuttu kom platan hans „Radioactive” út og leðin lá í heyrnatólin mín. Byrjar af krafti „Radioactive Introduction” slær á þráðinn eins og maður bjóst við með flæði sem hræðir aðra rapparar. „Get Away” virkilega smúth grúv, syngur á mjög skemmtilegan hátt og fær Shawty Fatt og Mystikal í heimsókn sá seinni hefur engu gleymd. „Let´s Roll” þvílíkur bainger og fær Kid Rock til að hjálpa sér með viðlagið. Algjörlega sjúkt lag! „Write Your Name” Yelawolf sýnir á sér nýja hlið með að syngja lágstemmd og tekst það bara mjög vel. Fær Mona Mona til að fara með lagið upp í skýin. „Everything I Love The Most” skítug sveitatónlist í blandið við rapp gengur alveg upp eitthvað svo bjart yfir. „Radio” poppaðasta lagið á plötunni, mjög grípandi og fer yfir hipphoppið í bland við lífið. „Last Song” lokar ferðalaginu með smá reynslusögu sem maður fær aldrei leið af. Yelawolf er klárlega einn af þeim athyglisverðu í bransanum um þessar mundir, þorir að segja á meðan aðrir þegja!! Dæmið gengur alveg upp hjá Eminem og Yelawolf!

Wale - Ambition

Wale Victor Folarin Eða Wale er rappari sem kemur frá D.C í Washington. Einn af þeim sem mér hefur fundiðst gaman að fylgjast með. Með mjög rótækt flæði, kemur frá hjartanu og sannur í gegn. Ég féll algjörlega fyrir honum á fyrstu plötunni hans „Attention Deficit”. Mátti þar finna lög á borð við „Letter” þar sem John Mayer koma fyrir ásamt fleiri góðum lögum. Margt vatn runnið til sjávar síðan og gerði um daginn samning við MMG sem er í eigu Rick Ross. Þrátt fyrir að hann hafi gengið til liðs við að mínu mati slappasta rapp crewið í bransanum þá hafði ég tröllatrú á að Wale myndi ekki klikka. Platan byrjar ekkert rosalega vel og grípur mann ekki fyrr en maður setur „Focused” í gang þar sem hann fær Kid Cudi í heimsókn. Lagið er í heildinni rosalegur kraftur, hann er í stuði og færir manni eitthvað öðrvísi. Síðan hittir hann alveg á réttan nagla í „Ambition” þar sem Rick Ross og Meek Mill koma skemmtilega á óvart. Wale er mjög góður penni en hálf eitthvað týndur í kringum alla þessa kókaín baróna og nær ekki alveg að skína eins og maður bjóst við. Textalega er hann þarna en hefið átt að þjóna miklu stærri hlutverki því hann er með lykilinn bara þarf að nota hann.

Florence + the Machine - Ceremonials

Florence + The Machine stökk mjög hratt fram á sjónarsviðið fyrir tveimur árum. Eftir miklar vinsældir á plötunni Lungs sem sópaði til sín verðlaunum og selst eins og rennilás. má þar nefna besta platan á Brit Awards 2010. Florence + The Machine er skipuð af Florence Welch sem söng síðan fær hún hljóðfæraleikara til að baka sig upp. Ég fell algjörlega fyrir þessari söngkonu og var mjög spenntur fyrir næsta tónverki hennar. Sem byrjar með miklum krafti og látum. Hvert lag er keyrt af frumskógar lögmálinu. Mikið frelsi í gangi og hljómurinn þéttur eins og stífar aftur á baks fléttur. Söngurinn er leiddur persónutöfrum sem dáleiðir mann út á tún hlaupandi nakinn með skilti sem stendur ég vill halda áfram að hlaupa. Textarnir mjög drungalegir, dullafullir og hreinskilnir. Lög eins og „Shake It Out, What The Water Gave Me, No Light, No Light, Seven Devils, Heartlines, Leave My Body, Remain Nameless” standa alveg undir nafni. Það er í raun og veru ekkert að fara koma í veg fyrir að Florence + The Machine verði ekki stærsta hljómsveit í heiminum á næstum grössum.

Drake - Take Care

 

Aubrey Drake Graham eða Drake er kanadískur rappari sem skreið fram á sjónarsviðið 2009. Einn af fáu röppurum sem hefur afrekað það að búa til klikkað hæp í kringum sig ánþess gefa út plötu. Gerði samning við Lil Wayne Young Money Entertainment og í sömu orðum kom platan hans „Thank Me Later” út og komst í fyrsta sæti á billboard listanum og hefur síðan selst í platínu. Drake er þekktur fyrir laglegar línur, þroskað rapp og flott sjávarmál. Platan „Take Care” kom út á dögunum og ég skellt mér í dómarsætið. Fer hljóðlega af stað með mjög smúth keim og leggur línurnar fagmannalega niður. „Crew Love” er dæmi um skemmtilega yfirferð og fær kanadíska tónlistamanninn The Weeknd í heimsókn sem syngur með prýði. „Marvin´s Room/Buried Alive (Interlude)” sýnir Drake hversu magnaður söngvarinn hann er, hvernig hann nálgast taktinn og færir út verulega skemmtilegt flæði sem er mjög seyðandi. Kendrick Lamar kemur skemmtilega á óvart. „Underground Kings” fer Drake í stuð og tekur góðan sprett. „The Real Her” öðrvísi og tekur fína áhættu og fær Andre 3000 og Lil Wayne til að baka sig upp og sá annar í röðinni tekur menn í kennslustund. Í heildina litið er Drake að sanna sig að hann er með í kappakstrinum og getur alveg eins orðið kóngurinn þegar líður á. Frumlegir taktar og skemmtilegar óvæntar línur sem setur strik í reikninginn.

Coldplay - Mylo Xyloto

Coldplay er eflaust ein af þeim stærstu hljómsveitum í heimi í dag. Ekki langt frá því að ganga yfir U2 þröskuldinn. Hljómsveitin er skipuð þeim Chris Martin, Johnny Buckland, Will Champion og Guy Berryman. Ég uppgötvaði þessa bresku hljómsveit þegar þeir gáfu út „Yellow” af plötunni Parachutes. Bíð alltaf með mikilli eftirvæntingu eftir næstu plötu drengjana. Mylo Xyloto er fimmta hljóðversplatan þeirra og sú poppaðasta frá upphafi enda komnir á stað þar sem stór viðmið ganga fyrir. Brain Eno situr við stjórnvöldin og gerði það einnig á seinustu Viva La Vida. Rennur ljúflega í gegn og færir manni væntingar eftir seinni lagið „Hurst Like Heaven”. Síðan kemur gott bil á milli laga þangað til „U.F.O” byrjar og heyrir maður gamla Coldplay fílinginn sem gerði þá fræga. „Princess Of China” þar sem Rihanna kemur í heimsókn og færir þá örlítð út fyrir boxið og dregur fram öðrvísi fíling en þeir eru vanir. „Up In Flames” og „Up With The Birds” er mjög hugljúf og róar aðeins rjóðurinn. Píano stemmningin sem einkennir Coldplay að miklu leyti til. Að mínu mati ein sú slakkasta plata Coldplay manna hingað til en ég efast ekki um að upplifun að sjá þá flytja hana á tónleikum sé algjör sturlun.

Styles P - Master of Ceremonies

Styles P eða David Styles er þekktur neðanjarðar hundur. Hefur komið víða við til að mynda var einu sinni á málum hjá Bad Boy records á gullna árunum sem einn af meðlimum The Lox. Fór síðan yfir til Ruff Rhyders og hefur verið þar síðan. Flestir vita sjálfsagt ekki að hann er bróðir Jadakiss sem er einnig einn af meðlimum í The Lox. Rímurnar eru ekki langt að sækja og hann sýnir það og sannar í lagin “My Life (feat Pharoahe Monch) sem er án efa mesti götu hitter þótt vídd sé leitað. En þrátt fyrir það hefur verið erfitt fyrir hann að fóta sig sem einn af þeim færustu. Kannski vegna þess að hann er í skugganum á bróðir sínum? Fer vel af stað og er strax byrjaður að minna á sig. Textarnir alveg sjúklegir en á köflum frekar einhæfir! Talar mikið um götu lífið í New York, hvað hann er harður og reykir mikið af grassi. Tekur samt góða spretti í seinustu lögunum og fær til sín fína spámenn. Lloyd Banks, Pharoahe Monch, Busta Rhymes, Jadakiss og Pharrell. Kannski ástæða afhverju hann er ekki reinkaður hærri en þetta maður verður að geta talað um fleiri hluti en hvað þú ert harður og reykir mikið grass. Götu lífði í New York bíður upp á miklu meira...

Lil Wayne - Carter IV

Lil Wayne eða Dwayne Michael Carter Jr. Er einn af þeim röppurum sem stofnuðu svo kallaða bling bling rappið sem á sér rætur að rekja aftur um tímann þegar No Limit Records og Cash Money Records voru að herja sína innreið. Lil Wayne er yngstur af gamla Cash Money teyminu en ég uppgötvaði hann í gegnum Juvenile sem var einn af meðlimum í Hot Boyz grúppunni. Hann var alltaf í skugganum á Juvenile en þegar leið á tímann fór hans stjarna að skína sem skærast. Gerði nokkur mixtape síðan koma Carter III þá voru dreddlokkarnir mættir á svæðið. Ég hef alltaf gaman að hlera hvað hann hefur fram að færa því hann er víst pönslínu kóngurinn í sínu sjávarmáli. Carter IV rennur mjög vel í gegn, pæla mikið í hvað hann er að segja og er mjög djúpur á köflum. Fína spretti í lögum eins og So Special og Mirror. Hann er klárlega möld ríkur andskoti, flýgur um lofið án þess að lenda og grobba sig hversu mikil skepna hann er. Fær fína gesti í lögum einsog Interlude þar sem Tech N9ne og Andre 3000 virða fyrir sér landslagið. Outro með Bun B, Shyne, Busta Rhymes og Nas. Þeir tveir síðustu rífa taktinn í tvennt! Hann og Drake sjá síðan um She Will sem vinnur vel með tímanum.

Lil Wayne er orðinn alltof ríkur, segir nokkurn veginn það sama í öllum lögunum en á til að taka beygjur. Hann ætti bara að slaka á löngu búinn að toppa fyrir mér! Kemur í raun og veru ekkert lengur á óvart enda búinn að segja okkur allt.  

Lupe Fiasco ft Ellie Goulding & Bassnectar

Lupe er mættur og ávallt eitthvað vit í, virkilega ferskt eins og ný uppteknar appelsínur! Fær Ellie Goulding & Bassnectar til liðs við sig. Reyndar er þetta sampl úr lagi með Ellie Goulding í nýjum búning og aðeins kraftmeiri!

J. Cole - Cole World: The Sideline Story

J. Cole eða Jermaine Lamarr Cole fæddur í Þýskalandi, Frankfurt en flutti á ungum aldri til Norður Karólínu. Hann er einn af þeim sem er talinn vera næsta ofurstjarna hipphoppsins ekki vegna þess að hann er hilltur af Jay-Z. Heldur er hann með mjög flott flæði, textalega fær og fín viðhorfsgleraugu. Hann rapper ekki um yfirborðskenndu hlutina heldur einbeittir hann sér meira af hlutum sem skipta máli. Búinn að vera með þessa á góðu rípíti og með hverji hlustun verður hún alltaf betri. Taktarnir eru mjög sérstakir jazzaðir á köflum svona hreinir og beinir, textarnir mikið innsýn og flæðið rúllur um eins og góð vetra dekk. Fær gesti eins og Jay-Z, Drake, Missy Elliot og verður bara betri með hverju lagi og það er mjög langt síðan að maður hefur upplifað slíkan.

Góð lög: Ligths Please, Sideline Story, Mr. Nice Watch (feat. Jay-Z), Cole World,                                 In The Morning (feat. Drake), Lost Ones, Daddy´s Little Girl

St. Vincent - Strange Mercy

St. Vincent er skipað af hæfileikaríkri dömu Annie Erin Clark sem kemur frá Dallas, TX. Ég uppgötvaði hana þegar ég hlustaði á Kid Cudi plötuna Man On The Moon II: The Legend of Mr Rager. Varð alveg heilaður af henni! Hún semur bæði lögin og textana. Þetta er einhverskonar indí tilraunarkennd popp. Við góða hlustun heyrist greinilega að hún er ekki hrædd við tónlistarþröskuldinn. Fer í allar háttir, með allskyns hljómum og melódíur sem koma mjög á óvart. Textarnir eru mjög góðir á köflum en tónlistin er sem skiptir máli og hún augljóslega rekur lestina.

Góð lög: Cloe in the Afternoon, Cheerleader, Surgeon og Strange Mercy.

Florence + The Machine - Shake It Out

Eitt glænýtt frá yndisfögru mey. Þetta lag greip mig umleið, þvílíkur kraftur og það kæmi mér ekki á óvart ef einhverjir myndu frelsast við að hlusta á þessa náttúru bombu.

Kid Ink - Daydreamer

Kid Ink er rappari, pródúser frá LA og hefur verið að vekja athygli vestanhafs. Eftir að ég heyrði lagið Daydreamer þá fannst mér tilvalið að tjékka betur á honum. Intro hann er tilbúinn og er í miklu stuði.  Daydreamer poppaður kaliforníu fílingur. I Just Want It All hann vill þetta allt hversu oft er maður búinn að heyra það. Lowkey Poppin mjög aumt vantar allan kraft. Live It Up frekar slappt og fær Mann til að gera það ennþá slappari. Sick Em honum er rúllað upp af Cory Gunz og Gudda Gudda. Ms Jane fínasta lagið hingað til. Ágætlega grípandi viðlag. Blackout Meek Mill tekur hann í kennslustund. Shes A Playa í fyrsta sinn sem maður heyrir Do Or Die samplaða. Fínasta lag. Time After Time frekar klisjukennd. I Need More skiptum um lag. Elevator Music ekki gott. End Of The Night mjög slæmt. Home flottasta lagið hans hingað til. Fær Bei Maejor til að hjálpa sér. Neva Gon Leave fín texti en maður er búinn að heyra þetta áður. Hold Up (Gimme What U Got) frekar annað slapt lag. Its On hef ekki þolimæði fyrir svona. Fastlane guð blessi mig. Star Of The Show skiptum um lag. Cali Dreamin hann er frá kaliforníu. Lights On jæja. Hold It Down loksins búið.

Kid Ink er með fínar rímur en alltof mikill unglingalykt af þessu. Alltof mikill hetju dramatík í loftinu. Hann er bara ný byrjaður þannig hann ætti frekar að vera samkvæmt því.

Daydreamer

http://www.youtube.com/watch?v=_cIjmdUqFMA

Home

http://www.youtube.com/watch?v=w6yCgQhKRqc

Shabbaz Places - Black Up

Shabbaz Places er set saman af einum af reynslu boltum hipphoppsins Ishmael Butler eða betur þekktur sem einn af meðlimum Digable Planets sem gerðu eitt eitursvalt lag "Rebirth Of Slick (Cool Like That)". Ég átti þennan klassíska disk og hann fékk að renna oft í gegnum tækið. Umleið ég heyrði Free Press and Curl þá kannaðist ég við kauða umleið og langaði að heyra meir. 

Free Press and Curl setur tóninn á mjög sérkennilegan hátt. Lykt af elekrtónik í bland við ambíent. Flott kaflaskipting í endan! An Echo From The Hosts That Profess Infinitum mikið ekkó einsog titilinn segir til en fín hrynjandi. Are You Can You Were You (Felt) fín jass fílingur í gangi umvafinn fínum rímum. A Treatease Dedicated To The Avian Airess From North East Nubis (1000 Questions 1 Answear) mjög langsótt og flókið. Youlogy röff taktur með fínu viðlagi. Endeavors For Never (The Last Time We Spoke You Were Not Here I Saw You Though) virkilega skemmtilegur jassaður söngur yfir mjúkan takt. Recollections Of The Wrath chillað sánd með djúpum pælingum. Kings New Clothes Were Mady By His Own Hands The svolítið sama og seinast. Mikil heimspekingur á ferð! Yeah You mjög furðulegur taktur en skrýtnar pæling. Swerve The Reeping Of All That Is Worthwhile (Noir Not Withstanding) að mínum mati flottasta lagið skemmtilegt flæðið sem rennur vel við taktinn. 

Shabazz Places er ekki líkur neinum. Er mikill penni kannski einum of mikill heimspekingur fyrir meinstrím en fellur vel fyrir lengra komna.

Swerve The Reeping Of All That Is Worthwhile (Noir Not Withstanding)

http://www.youtube.com/watch?v=znDsRydk3_w

Game - R.E.D The Album

Game er vandræða barn hipphoppsins er þekktur fyrir að rífa kjaft og droppar nöfnum einsog hann fái borgað fyrir. Hann er búinn að berjast fyrir sínu sæti í þó nokkuð langan tíma. Fær taktasmiði einsog Dr. Dre, Cool & Dre, Mars, The Neptunes, Dj Khalil, StreetRunner, Boi-1da, Dj Premier þannig það er mjög erfitt að látta dæmið klikka en löbbu yfir grippin. Intro sjálfur meistarinn ljáir honum rödd sína og talar um uppruna Game. The City nauthart, fer yfir ferilinn sinn í stuttu máli fær Kendrick Lamar til að styðja hann í viðlaginu og hella úr sínum viskubrunni. Drug Test vesturströndin er mætt inn í húsið og ég er ekki frá því að gamli fílingur rennur um mann. Dr. Dre, Snoop og Sly sjá til þess einnig. Martians vs. Goblins virkilega kúl, gaman að heyra Tyler, The Creator ávallt sleipur. Lil Wayne segir nokkur orð. Red Nation flott samspil milli Game og Lil Wayne. Cool & Dre sjá um töffra teppið. Dr. Dre Interlude I heldur áfram með sem frá var horfið. Good Girls Gone Bad tilfinninga skalinn fer í gang og það rennur hiti á Game. Talar um þegar faðir hans lagði hendur á möðir hans og tekur púlsinn fyrir konurnar sem hafa lendi í slíku ofbeldi. Drake rennur smúth fram hjá. Ricky hver liggur á bakvið sjálfan Game, nautharður kappi sem hefur upplifað ýmislegt. The Good, The Bad, The Ugly hverfis saga gefur lífinu lit. Heavy Artillery harðir kappar hér á ferð. Rick Ross & Beanie Sigel bakka það upp á hvaða dag. Paramedics þeir eru hausverkur fyrir þig en tónlist þeirra er verkjalyf. Young Jezzy kemur sterkur inn.   Speakers On Blast strákarnir vilja tónlist stillta hátt. Big Boi & E-40 taka vel undir. Hello eitt fyrir dömurnar. Lloyd stendur sig vel. All The Way Gone annað fyrir dömurnar og það styttist í brúðkaup. Vel gert Game, Mario & Wale. Pot Of Gold slappasta lagið hingað til en skemmtilegur texti. Chris Brown kæfir köttinn! Dr. Dre Interlude II doktorinn heldur áfram. All I Know Game er meiri gettó en skór hangandi á ljósastaur. Luu Breeze rennur skemmtileg við. Born In The Trap boom bap fyrir allan peningin. Snerti sögu hipphoppsins á sinn hátt og hver og einn dæmir fyrir sig. Mama Knows vottar móður sinn virðingu. Hún er kletturinn hans! California Dream  talar um þegar dóttir sín fæddist, nokkuð hugljúft hjá kappanum. Fagnar því á hverjum degi!! Outro doktorinn lokar þessu kaliforníu sögu!!

Game hefur verið í felum um tíma en er mættur til leiks og sýnir að hann er engum líkur. Með þessu framhaldi á hann eftir að sitja í sínu konúngssæti þegar yfir líður.

The City

http://www.youtube.com/watch?v=P9o8mpcN9UQ

Drug Test

http://www.youtube.com/watch?v=oj8e0LBQVfk

Red Nation

http://www.youtube.com/watch?v=jSAwWrbdoEQ&ob=av2e

Speaker On Blast

http://www.youtube.com/watch?v=Rr6Mw_nXXfM

California Dream

http://www.youtube.com/watch?v=Rr6Mw_nXXfM

Fruit Bats - Tripper

Fruit Bats er amerísk rokk hljómsveit skipuð af þeim Eric D. Johnson, Sam Wagster, Ron Lewis, Graeme Gibson og Christopher Sherman. Þegar ég heyrði fyrsta lagið með þeim þá var ég ekki frá því að þetta væri Sean Lennon sonur John Lennons sem væri að syngja. 

Tony The Tripper slær inn á mjög ljúfalegan hátt umvafinn gíturum. Maður heyrir augljóslega létt bítla sánd. So Long heldur áfram á sömu nótum. Mjög hugljúf harpa leiðir lagið í gegn. Tangie and Ray bíður upp á léttan ljósan blúss. Búið að bæta píanói við. Shivering Fawn fallegur sveita hrynjandi ríður á vaðið undir prýðis rödd. Your´re Too Weird skemmtilegur kassagítars blúss með mjög hressandi söng. Heart Like and Orange smá sækadelik fílingur í gangi en á mjög mildan hátt. Dolly heldur sama tempói og seinast ennþá mjög ljúfur. The Banishment Song mikið frelsi í gangi og maður heyrir berskjöldun. The Fen fljúgum um fjöllin blá og horfum niður á hafið. Wild Honey algjör slökkun maður er alveg að líða út af. Heillandi hljómgrunnur. Picture Of a Bird  fínt að enda þetta einsog var byrjað á. Byrjunin á endirinum og endirinn á byrjuninni. Léttur sveita blúss!

Mjög róleg og hugguleg plata. Fínt að skella henni í tækið við huggulegar stundir. Góður söngvari og fjölbreytt spilamennska sem kemur manni á fallegan stað.

Picture Of A Bird

http://www.youtube.com/watch?v=7Tj2iyLivxI